Het WK-voetbal lokte ons naar de Middellandse Zee
Hallo Vulcaniers!
Ik heb dit jaar (helaas) nog geen enkel Vulcan-treffen kunnen meemaken. Dit komt deels door mijn werk, continue-dienst, en deels door het slechte weer. Ja, ik ben eigenlijk wel een mooi-weer rijder. Maar dit jaar had ik grote plannen. De Vulcan aan de ultieme test onderwerpen: Zuid Frankrijk; de Ardêche, Cote d’Azur en de Alpen. Eigenlijk lag Ierland of Schotland in de lijn der bedoelingen, maar het WK-voetbal lokte ons naar de Middellandse Zee.
Een vriend van me, Jan, had toestemming van z’n vrouw gekregen om er een weekje tussenuit te knijpen. Hij is de trotse bezitter van een Yamaha Virago 750. maar eerlijk is eerlijk; zijn fiets deed niet onder voor m’n Vulcan 800!
Zaterdag 20 juni 1998:
De nationale Vulcandag en de dag van Nederland – Zuid-Korea, jullie hebben de wedstrijd op tv thuis of in de kroeg kunnen zien, dus daarover geen commentaar. Die dag was voor ons een rustdag, dus hebben we er eentje extra op gepakt. Het weer zat trouwens wel mee: 30 °C
Zondag 21 juni 1998:
Het vertrek die zondag uit Marseille vergeet ik nooit van m’n leven; bijna elke Franse auto die ons passeerde, toeterde en steevast gingen de duimen omhoog voor de 5-0 overwinning van de avond ervoor. Ik reed daar richting Toulon en was echt trots Nederlander te zijn. Na Toulon werd het rustiger en via St-Tropez en Cannes vonden we een camping in Grasse. De rit lans de Cote d’Azur was wederom van een uitzonderlijke schoonheid. Die dag waren het 250 km. Het uitgaansleven viel ietwat tegen in Grasse, maar na die 2 zware dagen in Marseille waren we wel toe aan wat rust.
Marseille – Toulon – Hyeres – Le Lavandou – Cavaleire – St-Tropez – Ste-Maxime – St.Raphael – Agay – Le Trayas – Cannes – Grasse (250km)
Dinsdag 23 juni 1998:
Vandaag een rit van 220 km door de bergen. Wat mij opvalt is het gemak waarmee mijn fiets de bergen beklimt en afdaalt. De overnachting is ditmaal in Tournon, een gezellig dorpje aan de Rhône. Morgen nog 90 km naar St-Etienne, dus kunnen we vanavond even ruig uit ons dak gaan.
Savines-Le-Lac – Gap – Aspres – Die – Crest – Valence – Tournon (220 km)
Woensdag 24 juni 1998:
Rond het middaguur komen we aan in St-Etienne, waar midden in de stad een camping blijkt te zijn, er is slechts 1 probleempje ; zie deze maar eens te vinden!!. Na al 5 keer op hetzelfde pleintje te zijn uitgekomen, komt een motoragent op ons af en vraagt of wij het leuk vinden om al een uur lang rondjes te rijden. Na enige uitleg krijgen we een escort naar de camping, de agent leidt ons door rode stoplichten, over stoepen en verder alles wat God verboden heeft naar de camping en zet ons netjes voor de receptie af. Wat er zich verder die middag en avond in St-Etienne heeft afgespeeld, daar zal ik maar over zwijgen, maar het was gezellig!
Tournon – Annonay – St-Etienne ( 90 km)
Donderdag 25 juni 1998:
De dag van Nederland – Mexico. Kaarten op de zwarte markt blijken veel te duur, dus rest er niets anders dan de wedstrijd volgen op een groot videoscherm in het centrum. En natuurlik moesten we die smerige kat van de vorige avond verwerken. Er was nog een probleempje; Jan moest zaterdag weer op z’n werk verschijnen en dus moesten we vrijdag in 1 ruk naar huis!
Na deze (bijna) 3000 km weet ik waarom ik van motorrijden hou! Bovendien is de Vulcan heel betrouwbaar gebleken en ook het zitcomfort was zonder meer goed te noemen. Volgend jaar doen we dit nog eens dunnetjes over. De plannen gaan richting Noord-Italië we hebben het Verenigd Koninkrijk maar even uit ons hoofd gezet. Dit is voornamelijk het gevolg van het mooie weer wat we daar genoten hebben. Maar wat zin plannen? Je hebt een Vulcan en je doet waar je zin in hebt!